Growth and Yield of Teak (Tectona grandis Linn.) under Different Regeneration Methods In Khun Mae KhumMee Plantation, Phrae Province

Growth and yield of teak under the different regeneration methods was studied at Khun Mae Khum Mee Plantation, Rongkwang District, Phrae Province. The objective of this study were to compare growth and yield of teak under the different regeneration methods. e.g. stump planting and coppicing in the second rotation of 1-12 year-old of teak at 4m x 4m in spacing. The 5 sample plots of 1 rai in each age classe were randomed set up for measuring growth and survival rate of teak. Paired sample t-test was used as statistical comparison. Logistic growth curve was used for growth pattern analysis

The results showed that teak from coppicing were higher in diameter at ground level (Do), diameter at breast height (DBH) and individual stem volume than from stump planting. However, Statistical analysis found that both regeneration methods were significantly different in 1, 3, 5, 6, 9, 10 and 12 year-old. In contrast, there was no significantly different in 2, 4, 7, 8 and 11 year-old. In addition, only 4 age classes, 1, 3, 9 and 12 year-old, of teak height were significantly different. Logistic growth curve showed that the maximum growth of coppicing teak was 12 year-old while 10 year-old was indicated in stump planting. Therefore, coppicing can be applied for teak regeneration and thinning should be used for stimulating growth of remaining trees.

 

Keywords: growth, Khun Mae Khum Mee plantation, Phrae province, regeneration, yield

Download Full Version (437 kb)

 

บทคัดย่อ

การศึกษาความเติบโตและผลผลิตไม้สักจากวิธีการเจริญทดแทนที่แตกต่างกัน ได้ดำเนินการที่สวนป่าขุนแม่คำมี อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเติบโตและเปรียบเทียบผลผลิตของไม้สักที่เกิดจากการเจริญทดแทนที่แตกต่างกันคือการเจริญทดแทนโดยการปลูกด้วยเหง้าและการเจริญทดแทนโดยการแตกหน่อ ในแปลงปลูกสร้างสวนป่ารอบตัดฟันที่ 2 อายุ 1-12 ปี ระยะปลูก 4×4 เมตร ทำการวางแปลงทดลองขนาด 1 ไร่ในชั้นอายุละ 5 แปลง ในแต่ละแปลงเก็บข้อมูลการเติบโตและการรอดตายของไม้สัก วิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยโดยใช้ paired sample t-test และวิเคราะห์รูปแบบการเติบโตโดยใช้ logistic growth curve

ผลการศึกษาพบว่า ไม้สัก ที่เกิดจากการเจริญทดแทนโดยการแตกหน่อ มีการเติบโตเฉลี่ยทางเส้นผ่านศูนย์กลางที่ระดับชิดดิน เส้นผ่านศูนย์กลางเพียงอก และปริมาตรไม้รายต้น มากกว่าที่เกิดจากการเจริญทดแทนโดยการปลูกด้วยเหง้า อย่างไรก็ตาม เมื่อทำการทดสอบทางสถิติแล้ว พบว่าที่ชั้นอายุ 1, 3, 5, 6, 9, 10 และ 12 ปี มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนที่ชั้นอายุ 2, 4, 7, 8 และ 11 ปี ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ สำหรับการเติบโตทางความสูงมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเพียง 4 ชั้นอายุคือ 1, 3, 9 และ 12 ปี และเมื่อวิเคราะห์จาก logistic growth curve พบว่าไม้สักจากการแตกหน่อเริ่มหยุดการเติบโตเมื่ออายุไม้ประมาณ 12 ปี ส่วนไม้สักจากการปลูกด้วยเหง้าเริ่มหยุดการเติบโตเมื่ออายุประมาณ 10 ปี ดังนั้นสามารถนำวิธีการเจริญทดแทนโดยวิธีการแตกหน่อมาประยุกต์ใช้ในการจัดการสวนป่า และควรดำเนินการตัดขยายระยะ เพื่อส่งเสริมการเติบโตของไม้ที่เหลือ

 

คำสำคัญ: การเติบโต, ผลผลิต, วิธีการสืบต่อพันธุ์, สวนป่าขุนแม่คำมี, จังหวัดแพร่

Download Full Version (437 kb)