Participatory Assessment of Ecotourism Potential at Phou Khao Khouay National Protected Area: A Case study of Hatkai Village, Thapabad District, Bolikhamxai Province, Lao People’s Democratic Republic

This study of Participatory Assessment of Ecotourism Potential at Phou Khao Khouay National Protected Area (PNPA) use an area assessment technique and community interviews as the key tools to achieve the study objectives: to assess the potential of the area for ecotourism establishment; to examine the local needs and readiness of community to participate in this ecotourism management; and to examine factors affecting the opinions of community participation in ecotourism plan. To assess the potential for ecotourism, the assessment guide and community readiness, 75 respondents were selected and interviewed. The responses were then analyzed statistically, using: maximum, percentage, and mean values. In addition, hypotheses were developed and tested using the Chi-square analysis technique in order to determine relationships between variables.

The site assessment using four ecotourism criteria showed 61% suitability, which was considered to be relatively positive regarding the decision for development. In addition, the interviews to promote community participation in ecotourism plan were also used to assess the local needs and readiness. The results depict 3.44 (highest level), with an average of 2.69 (high level) for lodging facilities, such as home stays average, 3.51 (highest level) and 3.03 (high level) for tour guides and 3.19 (high level) and 2.05 (medium level) for event services for tourists, such as the provision of souvenirs and cultural gifts.

Furthermore, the study determined that the need for government support in four activities was at the medium level, but the values were different. The results showed an average of 2.00 for accommodation (home stays), 2.00 for tour guides, 2.01 for infrastructure development, and 2.00 for the provision of goods and services. Finally, the results of hypothesis testing on statistical significance at the 0.05 level indicated no significant difference in responses based on gender and readiness of tour guides service, age needs to provide accommodation, age needs to provide tour guides, age and readiness to provide tour guides, occupational needs to provide accommodation and income in the availability of accommodation.

 

Keywords: Assessing Potential, Ecotourism, Local Community Participation, Laos

Download Full Version (1198 kb)

บทคัดย่อ

การศึกษาการประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบมีส่วนร่วมบริเวณป่าสงวนแห่งชาติภูเขาควาย แขวงบริคำไซ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ครั้งนี้ เป็นการศึกษาเชิงสำรวจพื้นที่โดยใช้แบบประเมินและสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนมีส่วนร่วม เพื่อศึกษาความต้องการและความพร้อมของชุมชนในการบริหารจัดการและการให้บริการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความคิดเห็นของชุมชนที่มีต่อแผนการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนมีส่วนร่วม วิธีการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยการสำรวจและใช้คู่มือแบบประเมินและสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างจำนวน 75 คน วิเคราะห์ข้อมูลในรูปของค่าทางสถิติ ได้แก่ ค่าสูงสุด ต่ำสุด ค่าร้อยละค่าเฉลี่ยและการทดสอบสมมติฐานเพื่อหาความสัมพันธ์ของตัวแปรโดยวิธีการหาค่าไคสแควร์ (chi-square)

ผลจากการประเมินมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีความเป็นไปได้มากโดย ค่าคะแนนรวมทั้ง 4 ดัชนีชี้วัดเท่ากับ 61 หรือระดับมาตรฐานดี และผลจากประเมินความคิดเห็นด้านการให้บริการกิจกรรมที่พักอาศัยคือ ความต้องการอยู่ในระดับมากที่สุดมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.44 และความพร้อมอยู่ในระดับมากมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.69  การประเมินความคิดเห็นด้านกิจกรรมมัคคุเทศก์คือ ความต้องการอยู่ในระดับมากที่สุดมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.51 และความพร้อมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.03 การประเมินความคิดเห็นด้านกิจกรรมการให้บริการค้าขายสินค้าแก่นักท่องเที่ยวคือ ความต้องการอยู่ในระดับมากมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.19 และความพร้อมอยู่ในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.05

การประเมินความคิดเห็นด้านกิจกรรมความต้องการความช่วยเหลือจากรัฐบาลในการเข้าร่วมกิจกรรม โดยผลของระดับความคิดเห็นทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับปานกลางคือ ความต้องการสนับสนุนเกี่ยวกับที่พักมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.00 ความต้องการสนับสนุนด้านการเป็นมัคคุเทศก์มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.00 ความต้องการสนับสนุนด้านสิ่งก่อสร้างพื้นฐานมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.01 และความต้องการสนับสนุนด้านการค้าขายมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.00 และสุดท้ายผลการทดสอบสมมติฐานความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ เพศกับความพร้อมในการให้บริการเป็นมัคคุเทศก์ อายุกับความต้องการในการให้บริการที่พัก อายุกับความต้องการในการให้บริการมัคคุเทศก์ อายุกับความพร้อมในการให้บริการมัคคุเทศก์ อาชีพกับความต้องการในการให้บริการที่พัก และรายได้กับความพร้อมในการให้บริการที่พัก

 

คำสำคัญ: การประเมินศักยภาพ, การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ, การมีส่วนร่วมของชุมชน, ประเทศลาว

Download Full Version (1198 kb)